WH-DOC: burn-out afl. 2 Wat is een burn-out

WH-DOC: burn-out afl. 2 Wat is een burn-out


Inmiddels weten we dat één op de vijf millennials last krijgt van een burn-out. Waarom zijn we zulke stresskippen? En wat is een burn-out eigenlijk precies? Hoe ben je er dan uiteindelijk achter gekomen dat je niet gewoon moe en leeg was, maar dat je gewoon echt een burn-out had.
Wanneer wist je dat? Wat er bij mij gebeurde, was dat ik letterlijk instortte. We hadden net een hele belangrijke closing gehad van een deal. Een deal waar we een paar maanden druk aan hadden gewerkt, dus echt nachten hadden doorgewerkt. Dat ik gewoon om 3 uur ‘s nachts naar huis ging. Het was half vijf ‘s middags en toen was ik klaar en ik was mijn tas en het inpakken. En het enige wat ik op dat moment dacht was: ‘Ik wil nu naar huis, ik moet nu rust hebben’. De partner voor wie ik werkte kwam binnenlopen, hij keek me aan en hij zei: ‘Judith… weet je nog, die zaak waar we laatst voor gepitcht hebben?’ Ik keek hem aan en ik zei: ‘ja, dat weet ik nog’. En toen zei hij: ‘we hebben ‘m gewonnen, we kunnen meteen weer door.’ En toen knapte er gewoon iets in mijn hoofd. Ik moest zó hard huilen. Schokkend als een klein kind was ik aan het huilen. Als je een burn-out hebt, wat is er dan eigenlijk gebeurd met het brein? Nou, stress maakt je alert en het maakt je oriëntatie sterker, en je focus sterker. Maar op het moment dat je richting een burn-out gaat, zie je juist dat alles in je brein opgebrand is. Dat betekend eigenlijk dat je brein op tilt slaat, je emoties die eraan ten grondslag liggen, dat heet je limbisch systeem en dat los je niet in een paar dagen of een paar weken op. Daar gaan echt een paar maanden overheen, voordat je die eerste stap weer hebt gezet om dat te stabiliseren. Een burn-out is gewoon een overbelasting van je hersenspier, en het enige wat dan dus nodig is, is rust. Ik had mezelf zo erg in de nesten gewerkt dat ik zelfs drie maanden bij mijn ouders heb gewoond. Omdat ik niet meer voor mezelf kon zorgen want ik kon niet meer naar de supermarkt, ik durfde niet meer op straat. Ik wilde niet met mensen hoeven praten, want ik kon haast geen zinnen formuleren. Ik kon geen keuzes maken. Daarom kon ik ook niet naar de supermarkt. Want als ik de supermarkt stond, dan wist ik niet wat ik moest kiezen of kopen. Ik was heel bang om mensen tegen te komen die dan zouden vragen: ‘hoe is het met je?’. En dat ik dan zou moeten zeggen dat ik een burn-out heb. Want niemand weet wat een burn-out is, en je voelt je echt een faler. Ik voelde me zo’n faler. Wat merk je dan zelf als je een burn-out hebt? Dat je gewoon niet meer kan werken. Dus dat je echt heel weinig nog kan. Dat je voornamelijk thuis wilt zijn en op de bank wilt zitten en zoveel mogen rust wilt hebben. En de millennials, die schijnen hier, volgens het CBS, meer last van te hebben dan… niet-millennials. Hoe komt dat? Eén van de kenmerken van millennials, is dat ze… hele hoge verwachtingen over zichzelf hebben en het ook heel moeilijk kunnen verkroppen als die verwachtingen niet uitkomen. Als je puur naar het brein kijkt, hebben we allemaal dezelfde opbouw en dezelfde anatomie. Maar wat je ziet bij millennials, is dat ze gewoon in een andere tijd zijn opgegroeid. Veel meer prikkels veel meer keuzemogelijkheden.. waardoor eigenlijk het brein overprikkeld raakt. Met name bij de groep van millennials, zie je dat door al die prikkels en al die impulsen… het moeilijker wordt om bepaalde keuzes te maken, om focus aan te brengen… waardoor ze sneller stress ervaren. en dat uiteindelijk de kans groter is om in een burn-out te belanden. In die periode, wat gaat er dan door je heen? Want het lijkt mij verschrikkelijk… van een superrijk sociaal leven, een toffe baan.. naar opeens alsof je weer een baby bent en weer thuis zit. Zo voel je je ook eventjes. ik dacht waarom kan iedereen dit leven aan en kan iedereen het leven volhouden, Ik weet nu dat dat niet zo is… Maar toen dacht ik dat. En waarom kan ik het niet? Ik heb echt naar buiten gekeken en ik zag lachende mensen over de straat fietsen, en ik heb gedacht dat is niet meer voor mij weggelegd, ik ga dat nooit meer doen. Je voelt je zo belabberd. Zo moe en zo leeg en futloos. Dat is wat er door je heen gaat en naarmate je op een gegeven moment voelt, ‘Ik kan weer iets meer’, dat zijn dan kleine geluksmomenten. Misschien kan ik ooit weer buiten een wandeling maken. Maar je voelt je echt wel een beetje depressief. Als je een hele zware burn-out hebt, kan het voorkomen dat je een hele tijd heel erg weinig kan. Dat je veel op de bank of op bed moet liggen en langzamerhand weer dingen kan gaan doen. Maar in een acute burn-out kan je eigenlijk heel weinig doen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *